Waarom 2resmile ontstond
Het besluit om 2resmile op te richten, was voor mij eigenlijk heel logisch. Na flink wat jaren vooral bij de lokale overheid in verschillende functies te hebben gewerkt, vielen mij verschillende dingen op. De belangrijkste? Wát we ook doen op een afdeling, in een directie of een organisatie, de mens is, bij uitstek, de belangrijkste succesfactor. Alleen…. Wat weten we daar nu eigenlijk van?
Zelf ben ik altijd enorm geïnteresseerd geweest in de mens. En tegelijk heb ik ook een enorme “nerd”-kant in mij zitten. De “nerd”-kant: geïnteresseerd in logica, in techniek, in technologie, computers, databases, sensortechnieken, machines enz. Lekker kijken naar programma’s zoals “How it’s made”… Heerlijk!
Maar die menskant dan? Die is toch niet zo logisch? Inderdaad! Of toch niet? Want mijn nieuwsgierigheid in de mens, die ik echt enorm leuk vind, trok net zo hard. En dus heb ik in mijn leven ook veel gezocht naar de logica in de mens. En verrassing! Die is er ook! En dat vindt mijn nerdkant dan weer heel leuk.
De combinatie mens en logisch denken
Ergens rond het jaar 2005 kreeg ik interesse in Neuro Linguistisch Programmeren (NLP). Gewoon, enorm nieuwsgierig. Oh wat was dat een openbaring! Eindelijk een, voor mij, logisch in elkaar stekend model. Én gericht op taal en woorden. Heerlijk! Woorden als identiteit, waarden, normen, perspectieven, filters, ankers, innerlijke beelden, gedrag…. ze kregen allemaal betekenis. En vooral ook de samenhang daartussen! Woorden waarmee ik dat onbegrijpelijke mens (mijzelf 😊 ) eindelijk eens kon bekijken met de bril “how it’s made”. En natuurlijk kwamen daar zaken bij als familiegeschiedenis, het systemische kijken en werken, opstellingen… naja, de beer was los.
Ik was zó enthousiast, dat ik in mijn naïviteit dácht: “Dit moeten meer mensen weten! Ik ga een eigen bedrijf hierin oprichten” Het geeft taal en woorden aan zaken die we vaak wel voelen, maar niet kunnen benoemen. Zo fijn. Maar naïef… want in die periode kreeg ik ook kinderen, en ik had nog niet door dat al mijn plannen de koelkast in konden, voor de eerst volgende jaren. Bewuste keuze overigens. Want ik wilde bovenal een goede en aanwezige vader voor mijn kinderen zijn.
Waar ik steeds meer achter kwam
In de jaren die volgden ben ik anders gaan kijken naar de mensen in de organisaties. En natuurlijk ondertussen allemaal nieuwe “modellen en theorieën” ontdekt waar ik mee ben gaan spelen en experimenteren. En samenhang zoeken tússen al die manieren van kijken. Én uitproberen in de praktijk. Opeens kreeg ik goed zicht op de vele patronen die er spelen bij mensen, ín mensen, tussen mensen, binnen organisaties en tussen organisatieonderdelen, projecten, initiatieven… en ik kreeg daar ook een woordenschat bij! En ik ontdekte al doende, dat als ik óók ging sturen op die patronen, dat ik dan plotseling veel meer voor elkaar kreeg!
Ik kon veel beter zorgen voor een match tussen die unieke mens, met zijn of haar talenten én de plek in de organisatie. Ga vooral doen waar je goed in bent! En niet alleen als aanmoediging, maar ik kon ook benoemen wáár iemand dan goed in was. En ook waarin niet (dat hoort er dan ook bij). Maar niet alleen individueel: ik kon ook “de bewegingen” in de organisatie steeds beter lezen en daarop afstemmen. Ik was me veel bewuster van timing, van congruentie, van de invloed van de leiders op de organisatie en hoe al die patronen van mensen en organisaties daarmee dan weer een eigen dynamiek vormden. Waar je wel degelijk invloed op kan uitoefenen. Maar dan moet je je er wel bewust van zijn.
En ik zag: inhoudelijk willen we écht wel allemaal dezelfde kant op. Dat was me inmiddels wel duidelijk na al die jaren. Maar de sleutel ligt niet bij de inhoud… die ligt bij de mens, en alles wat daaromheen zit en gebeurt. En als we dáár nu eens meer bewustwording, maar vooral ook taal en woorden voor gaan krijgen, dan wordt ook dát plotseling een stuk makkelijker te sturen. En leuker! Want alle “gedoetjes” die we vaak ervaren: als je die plotseling kunt “ontleden” en zicht krijgt op hoe die in elkaar steken… dan komen de oplossingen ook veel sneller in zicht.
Waarom ik uiteindelijk de stap maakte
Maar ja…. Ik zat nog steeds ín die organisatie. En ik had “gewoon” een baan waardoor ik me hier niet 100% van de tijd mee bezig kon houden. En die organisatie adviseren, terwíjl je daar ook in werkt… ergens werd dat wat complex. En ondertussen zijn we 20 jaar verder nadat ik bedacht had “iets” te gaan doen in deze hoek. Dus de kinderen waren inmiddels groot en volwassen; mijn taak als vader had ik vervuld, zoals ik vond dat het moest…. Ik kon weer ruimte gaan pakken…
Dus daar ontstond 2resmile! Omdat ik vind dat de wereld weer een stukje blijer mag worden, omdat ik voel dat als we zaken nét even anders bekijken, iedereen daar weer net even wat vrolijker van wordt. Omdat het stuurbaar wordt. Omdat het helderheid brengt waar je blij van wordt. En omdat het zaken in beweging zet.
